Rehabilitacja – definicja i historia

Według definicji Światowej Organizacji Zdrowia rehabilitacja to „kompleksowe postępowanie w odniesieniu do osób niepełnosprawnych fizycznie i psychicznie, które ma na celu przywrócenie pełnej lub możliwej do osiągnięcia sprawności fizycznej i psychicznej, zdolności do pracy i zarobkowania oraz zdolności do brania czynnego udziału w życiu społecznym.” Coraz większą popularność rehabilitacji daje wzrastająca ilość nowoczesnych form fizyko i kinezyterapii, stosowanych jako niefarmakologiczne formy leczenia.

Historia rehabilitacji

Historia rehabilitacji sięga starożytności. W Chinach, Japonii, Grecji oraz Rzymie, leczenie ruchem zajmowało główne miejsce w medycynie leczniczej, a także profilaktycznej. W wielu miejscach starożytnego świata panował kult ciała, co motywowało ludzi do opracowywania nowych ćwiczeń, technik relaksacyjnych, terapii oraz gimnastyki. Dorobek starożytnych cywilizacji stanowił niedościgniony wzorzec przez setki lat. Okres średniowiecza w historii Europy charakteryzował się wzrostem liczby najazdów wrogich plemion oraz upadkami miast, co było powodem zmniejszenia zainteresowania działalnością na rzecz osób kalekich, a także nie myślano o szeroko pojętej rekreacji ruchowej. Wraz z renesansem wrócono do zainteresowania ludzkim ciałem, które zaczęto odkrywać na nowo. W 1498 r. Jerzy książę Ziębicki założył w Lądku pierwszy zakład leczniczy, w którym jako formę leczenia stosowano kąpiele w ciepłej wodzie źródlanej. Kolejnym przełomowym okresem dla rehabilitacji był XIX w. Rozwój nowych metod spowodowany był odkryciem elektryczności, a zwłaszcza wynalazki: Alessandro Volty w postaci ogniwa galwanicznego, czy zjawiska indukcji elektromagnetycznej dokonanej przez Faradaya w 1831 r., co owocowało zastosowaniem przez Duchenne prądu faradycznego i galwanicznego w leczeniu porażeń i niedowładów. Współczesna rehabilitacja nabrała szybkiego tempa rozwoju z powodu wojen, epidemii, a także lepszego poznania wrodzonych kalectw. W XX wieku nowoczesna rehabilitacja stała się integralną częścią leczenia chorych, w przeciwieństwie do swojej wcześniejszej roli, gdzie była tylko dodatkiem i formą łagodzenia bólu.

Kinezyterapia

Jedną z najbardziej popularnych i rozwiniętych form rehabilitacji jest kinezyterapia. Kinezyterapię definiuje się jako metodę postępowania rehabilitacyjnego, w której środkiem leczniczym jest ruch. Najbardziej skuteczne interwencje kinezyterapeutyczne to: ćwiczenia czynne o umiarkowanej intensywności, ćwiczenia oddechowe, trening na cykloergometrze lub na bieżni ruchomej. Kwalifikując pacjenta do zabiegów kinezyterapeutycznych należy wziąć po uwagę: stan ogólny pacjenta i postęp choroby podstawowej, wiek, płeć, sprawność fizyczną. Należy pamiętać, iż każda forma zabiegów winna być dobierana indywidualnie do każdego pacjenta. W miarę upływu czasu można zwiększać zakres zlecanych ćwiczeń. Aktywizację ruchową skojarzyć można z innymi metodami leczenia, winna być ona stosowana przynajmniej 3 razy w tygodniu, czas jej trwania w zależności od indywidualnych możliwości 15-60 minut. Tętno podczas wykonywanych ćwiczeń nie powinno przekraczać 60-80 % tętna maksymalnego.
Rehabilitacja staje się coraz popularniejszą formą leczenia. Stosowanie rehabilitacji w połączeniu z psychoterapią i leczeniem farmakologicznym, procentuje poprawą jakości życia

Artykuł został przygotowany wraz z specjalistami Relax-Med – rehabilitacja w Rybniku.

Bądź pierwszy, który skomentuje ten wpis!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.


*